Home
 Leden
 Activiteiten
 Wist je dat ...
 Karnevalsgezèt
 Winkel
 Contact
De Ertesjieters van Kèsing


    Geschiedenis

      Onstaan
      Eerste elf jaar
      Tweede elf jaar
      Derde elf jaar
      Muziek
      Gouden ert


    Top hits

      Muziek
      Muziek lijst
      Foto
      Gastenboek
      Overzicht
             prinsenpoll
      Overzicht jeugd
             prinsenpoll


    
    

    

Tweede elf

In 1990 worden de dansmariekes allemaal in het nieuw gezet. Josée Keyers en Tilly Parren maken eigenhandig meer dan 20 prachtige groen/witte kostuums. Als het carnavalsmuseum in Thorn van start gaat, leveren de Ertesjieters hieraan een flinke bijdrage door heel wat attributen die typisch zijn voor Kessenich, tentoon te stellen (o.m. medailles, carnavalskrant, steek, cassette, Erten, sticker enz…). Voor het eerst wordt er ook een poging gedaan om de stoet in te korten. Men vertrekt nog wel van op de Breeërsteenweg , maar nu rechtstreeks naar het kruispunt Venlosesteenweg, dus zónder ommetje door de Hees. Alhoewel ontvangen als een superidee, wordt dit besluit een jaar later weer ongedaan gemaakt omdat er te veel klachten op zouden zijn gekomen. Het zal nog tien jaar duren voordat men de voordelen van deze parcourswijziging naar waarde weet te schatten en ze opnieuw invoert.
In 1991 neemt Wiel Haemers het secretariaat over van Rob Caris. Een Ert kost nu 30 Bef, al heeft dat natuurlijk niks te maken met het voorgaande. Naar een ontwerp van Mathieu Hamaekers en na een werkbezoek aan de wagenbouwers van Roozendaal, besluit de carnavalsvereniging een eigen jeugdwagen uit polyester te gaan bouwen. Het wordt een snoepwagen … om van te snoepen! Deze wagen zou meerdere keren in onze stoet gebruikt worden en bovendien een tiental keren verhuurd worden. Een massa werk was erin gestopt maar dat bleek dan ook een gevoelsmatige en financieel lonende investering te zijn geweest.
Aan het eind van het carnavalsseizoen neemt Vorst Zjac I zoals gepland, na 11 jaar, ontslag. Vanaf 1992 wordt hij opgevolgd door Vorst Lei I ( voor de tweede keer dus vorst, moest dat dan soms Lei II zijn?). Binnen de Raad van Elf is men blijkbaar aan vers bloed toe want in de volgende jaren nemen meerdere leden ontslag, waaronder in 1994 ook Lei I of II die wordt opgevolgd door Ivo I (Vandeninden). De dip is dan ook als de Raad van Elf zich op de zitting van 1995 presenteert met slechts 9 leden. De hervorming is dan al in volle gang met o.a. Wim Rutten als nieuwe secretaris in de plaats van Wiel Haemers en Johan Gielen als verantwoordelijke voor de jeugdzitting, in opvolging van Jo Vandeninden.
De jeugdraad floreert als nooit tevoren hetgeen het beste laat verhopen voor de toekomst. Voor het eerst gaat de prinsenzitting door in de sporthal. Dit biedt nieuwe mogelijkheden. Voortaan kan iedereen in voorverkoop inkomkaarten en verzekerd zijn van een goede zitplaats, hetgeen ook goed te merken is aan de massale opkomst. Op een sprankelende zitting in een feestelijk ingerichte sporthal, waarvoor kosten noch moeite werden gespaard, kreeg de Ertesjieterskapel nieuwe vesten aangeboden van de carnavalsvereniging.
De verhuis naar de sporthal brengt echter directe investeringen mee die slechts over meerdere jaren renderen. Bovendien valt het wéér met de stoet enkele jaren na mekaar gruwelijk tegen hetgeen duizenden toeschouwers scheelt. Dus … bezuinigen! Maar wat al eerder kon, kan ook nu weer. De financiën worden geleidelijk weer gezond gemaakt en de Raad van Elf krijgt weer een volledige bezetting. Als in 1997 de carnavalsvereniging wordt omgevormd in een VZW ( niet omdat er geen winsten zouden zijn maar omdat dit inzake aansprakelijkheid noodzakelijk is ), ziet de toekomst van de Ertesjieters er weer rooskleurig uit. Vanaf 1997 komt er ook een jaarlijks wisselend prinsekot.Opnieuw gaat het weer crescendo met de ertesjieters hetgeen bekroond wordt met de feestelijkheden bij het 22-jarig bestaan.
2000 is niet alleen het Millenniumjaar, maar tevens een lustrumjaar voor de carnavalsvereniging. In een tent aan de grens wordt er in het weekend van 11.11 drie dagen lang gefeest en gevierd. Bij deze gelegenheid wordt er een CD uitgebracht, gespeeld en gezongen door Con Amor, met daarop de Kèsingse teksten " Ich bèn ei kwoajungske" en "Kèsinger mègdje" (te downloaden op de rubriek muziek). Bekroning van de feestelijkheden is de onthulling van een eigen carnavalsmonument: een bronzen Ertesjieter, ‘n prachtig en véélzeggend kunstwerk. (zie onze welkomspagina) De carnavalsvereniging De Ertesjieters is meteen weer gewapend om met volle moed te beginnen aan hun volgende periode van bloei, op naar een volgend lustrum!


  Release notes: 2016-10-12