Home
 Leden
 Activiteiten
 Wist je dat ...
 Karnevalsgezèt
 Winkel
 Contact
De Ertesjieters van Kèsing


    Geschiedenis

      Onstaan
      Eerste elf jaar
      Tweede elf jaar
      Derde elf jaar
      Muziek
      Gouden ert


    Top hits

      Muziek
      Muziek lijst
      Foto
      Gastenboek
      Overzicht
             prinsenpoll
      Overzicht jeugd
             prinsenpoll


    
    

    

Gouden Ert

Wat is de Goaje Ert?


De gouden ert is de hoogste carnavalsonderscheiding van de Kèsinger Ertesjieters. Ze is voorbehouden voor personen die een bijzondere verdienste hebben (gehad) voor Kessenich in het algemeen of voor het carnaval in het bijzonder. Ieder lid van de carnavalsvereniging kan personen voor deze onderscheiding nomineren. De beslissing tot al dan niet toekenning gebeurt in gezamenlijk overleg. Gezien het belang van deze onderscheiding wordt ze niet jaarlijks toegekend. Enkel wanneer zich een bijzonder persoon aandient.




GOAJE ERT 2011:
DE KARNEVALSGEZÈT Kèsing – zitting. De karnevalsvereiniging beslisdje de Goaje Ert 2011 oet te reike ane redaksiej vanne Ertesjietersgezèt en dit ômdet ze al 3 x 11 joar versjientj zônger ôngerbrèking. Wè zeen terecht gruëts op oos gezèt diej neet allein in Kèsing mer in den hiële Maaskantj bekindj is. De Ertesjieter kintj gein gelieke. De redaksiej slaagtj ter eder joar opnoew in alle luuj te vermake mèt hun orizjineel tekste en plezante fotoos.

Ôntstange oet Ter Eiken:
De karnevalsgezèt De Ertesjieter is ôntstange in 1979, es biejlage van Ter Eiken, het toenmoalig kultureel tiedsjrift van Kèsing. Noa veer joar ging de karnevalsgezèt ein eige lève leije en kreeg ze ein eige redaksiej. Het is ein parodiej op ein gewuën gezèt. De vinds ter zoëwaal binnelands noewts (euver Kèsing) es boetelands noewts (euver de rest vanne fuziej en nog verder), polletiek noewts, eine verkouprubriek, beursnoewts, het wèrbericht, sport, de tilleviziejprograms, reklaam,… Alles waat in ein gewuën gezèt stuit, stuit ouch in De Ertesjieter. Allein kriegtj alles ei karnevalesk (lès: plezerig) aksent. Hiel veul minse kieke eder joar ouch oet noa de (trukaasj)fotoos diej De Ertesjieter al haaj lang veur det fotosjop bestông.

Toekomst verzekerdj:
Op dit moment tèltj de redaksiej 13 lede. Dees zjoernaliste kômme vanaaf 11 november regelmoatig same veur het oetdinke vanne artikels ennet oetdrinke van meinig glèske Jägermeister. Gè kôntj uch waal veurstèlle det det ein hiël gezellige bedeuning is. Dit joar is men gestartj mèt ein jeugdredaksiej: ei paar jông snake diej mèt hiël veul goesting gestartj zeen mèt sjrieve. In dees gezèt höbbe ze ouch al ein biejdrage geleverdj en volgindj joar stappe euver noa de groëte redaksiej. De toekomst van De Ertesjieter is verzekerdj! Bedanktj Names alle Ertesjieters wil ich de huidige, mer ouch de oaj redaksiejlede bedanke veur de ore lèsplezeer diej ze ôs bezördj höbbe. Nogmaals profisijat mèt dees terechte ôngersjeijing. En goatj noew mer gouw wiejer mèt lèze en geneetj tervan mèt volle teuge.
Vorst Johan I
Oppe 33ste prinsezitting kreeg de redaksiej van dees gezèt de hoëgste Kèsingse karnevalsôngersjeijing: de Goaje Ert!
2011


Goaje Ert 2008: Ivo van Neerke van Jantje De Goaje Ert is de hoëgste ôngersjeijing in oze Kèsinger Canavalswèreldj: wiej gè wètj allein weggelagd veur minse of vereniginge diej zich bezunjer verdeenstelik höbbe gemaaktj veur oos dörp of veur de vasteloavindj innet bezunjer. Veur alle Ertesjieters kos hiej dit joar mer eine persoën aansproak op make: oze oad-vorst Ivo, den iëste. Oppet inj van veurig carnevalsjoar hèt Ivo aafsjeid genômme es vorst vanne Ertesjieters. Det môt veur hum zeker gein gemèkkelikke beslissing gewèst zeen, want hè is en blieftj carnevalist in hert en nere. Presentere De karjère van Ivo biej de Ertesjieters begos in het joar 1987. Toen stông ter veur den alleriëste kiër oppe bühn ôm de zitting aanein te kalle. In al diej joare hèt Ivo det mèt veul entoezjasme en mèt ein ‘nateurlikke vanzelfsprèkindjheid’ gedoan. Presentere is hum op zie lief gesjreve. Hè hèt zeker mië es 1.111 kiër ‘Ertesjieters alaaf! Kèsing alaaf!’ gerope. Wè zeen den ouch bliej det Ivo nog altied veur ôs de zitting aanein wiltj kalle. Vorst en veurzitter In hetzelfde joar 1987 moch Ivo ouch ein vriejgekômme plètske inne Road van Èlf opvölle en 7 joar later maakdje ze hum onnog veurzitter en vorst vanne Kèsinger Ertesjieters. Diej beginjoare wore zeker 'turbulent' te neume. De Road bestông toen nog mer oet 6 lede. Ivo besjouwdje dees kriesis es ein kans ôm get noewts op te boewe. Stillekesaan ister eine fantastisse en entoezjaste groep opgeboewdj. Möl Es vorst waas het Ivo zien taak ôm ei lid vanne Road van Èlf en ei lid vanne Prinsegarde aan te duide ôm same eine noewe prins te zeuke. Op ei gegève moment neumdje Ivo dees persoëne ‘de möl’. De zeuktocht noa de twië möl zörgtj ôngertösse al joare veur veul spanning en lol biej de Garde, de Road en de Jeugdroad. Doa stuit eder joar zelfs ein fles Jägermeister kloar veur degene dè de möl en de noewe prins zjust reudj. Redaksiejlid en songwriter Al hiël get joare kôntj gè, lèzers van oos bekindje Ertesjietersgezèt, ouch artikels lèze van Ivo en veur oos 22-joarig bestoan sjreef ter zelfs 2 toffe leedjes: Kwoajungske en Kèsinger Mèdje. Ze wère mèt dees daag euveral gedrejdj en gezônge. Bedanktj Wè kônne den ouch besloete det Ivo hiël veul beteikindj hèt veur de Kèsinger carneval. Hè maag côntent trökblikke. Names alle carnevalliste wil ich Ivo 1.111 kiër bedanke en nogmaals profisiejat winse mèt de Goaje Ert 2008. Kèsing Alaaf! Vorst Ivo I Alaaf! Ertesjieters Alaaf! Vorst Johan I Onderschrift foto: Veur ziene joarelange inzèt es vorst, mer ouch veur tal van anger verdeenste veur de carnevalsvereniging, kreeg Ivo van Neerke van Jantje de Goaje Ert 2008.
Ivo van Neerke van Jantje
2008


Het is hoogst uitzonderlijk dat een goaje ert wordt uitgereikt aan een vereniging. Maar voor deze vereniging zijn beide voorwaarden die verbonden zijn aan de goaje ert zeker voldaan: Op de eerste plaats is het een feit dat deze vereniging reeds zeer veel voor de carnaval gedaan heeft. Reeds vanaf het eerste moment heeft de carnaval beroep kunnen doen op hun muzikanten, om te zorgen voor de muzikale omkadering op zowel de zittingen, recepties en cafédagen. Zij zorgen voor de “finishing touch” en de goede ambiance. Ten tweede staat deze vereniging altijd klaar als er in Kessenich iets te beleven valt. Denk maar aan Malbroek begraven, inhalen Sinterklaas, Schuttersfeesten enz…. Het is tevens ook een vereniging die aan jeugdwerking doet, weinig muziekverenigingen hebben zoveel jeugd als de Vriendenkring. Terecht hebben ze op hun jubileumjaar “125” de goaje ert verdient. De fanfare heeft ons dorp een goede naam bezorgd en ze heeft trouwens ook nog grote muziekprijzen in de wacht gesleept. Nu kunnen ze ook nog de “goaje ert” een voorname plaats geven in hun lokaal.
fanfare "De Vriendenkring"
2007


De allereerste Gouden Ert ging in 1981 naar iemand uit Maaseik: Pietje vanne Hing. Precies 25 jaar later werd deze hoogste onderscheiding van de Ertesjieters opnieuw aan iemand van Maaseik gegeven namelijk: Mariet. Mariet kreeg deze Gouden Ert omdat ze al 22 jaar naar Kessenich komt om ons dansmariekes nieuwe pasjes aan te leren. Er is niet bijgehouden hoeveel meisjes ze intussen reeds onder haar hoede heeft gehad, maar het moeten er heel veel zijn geweest. Om de drie a vier jaar moest er weer van vooraf aan opnieuw begonnen worden. Mariet was telkens enthousiast om deze kleine meisjes in het juiste ritme te krijgen. In november van ieder jaar starten de dansmariekes te oefenen. Tel maar eens uit hoeveel keer Mariet met haar bandopnemerke naar Kessenich is afgezakt. Dit verdient terecht de hoogste carnavalsonderscheiding. Met heel veel plezier werd deze onderscheiding aan Mariet gegeven en we hopen dat ze nog vele jaren ons dansmariekes in de juiste banen zal leiden.
Mariet Noukens
2006


Binnen de vereniging werd dit jaar afgesproken dat niemand genomineerd werd voor de “Goaje ert”. Enkele leden van de raad van Elf en de Garde wisten echter beter. In het geniep werd gekozen voor 5de en nog steeds actieve prins van de Késinger Ertesjieters: Jan vanne Stöltj. 22 jaar (1983) geleden brachten ze Jan, toen al de tweede, op in een wijnton. Achteraf bleek dit een gouden keuze te zijn. Jan heeft zich ontpopt tot een echte carnavalist en tot op heden blijft hij de voortrekker van de garde. Iedereen luistert en respecteert deze oude wijze en grijze man. Voor de carnaval laat Jan ieder werk liggen en begint hij vol ijver te vertellen en uit te leggen hoe het eigenlijk moet. Al jaren zet hij zijn werkplaats en materiaal ter beschikking voor het maken van wagens. De kantine wordt weken voor de carnavalsdagen omgetoverd tot een vergaderzaaltje. Carnaval is voor Jan een passie geworden en zoals hij pleegt te zeggen, carnaval moet “aaf zeen”. Jan bedankt voor de 22 jaar inzet en we hopen dat je nog jaren plezier mag beleven aan de Kèsinger carnaval.
Jan Stultiens
2005


Ditmaal ging de goude ert niet naar een persoon maar naar een vereniging, namelijk Schutterij Sint-Martinus Kessenich. Deze vereniging had het immers klaar gespeeld om het Oud Limburgs Schuttersfeest naar Kessenich te halen. Frank, Bèrke, Bart, Peter, Johan en Jaak, maakten deel uit van het zestal dat in 2002 te Ellikom niet te kloppen waren. Een puike prestatie, zo vonden ook de leden van de Raad van Elf. Voorzitter Wim Rutten nam de gouden ert in ontvangst in naam van de hele vereniging. Hij drukte op het feit dat dit succes, niet alleen een overwinning van het zestal in kwestie is, doch een verdienste is voor de hele vereniging. Elk lid van het eigenlijke zestal kreeg een klein exemplaar. Dat deze blijk van waardering vanwege de carnavalsvereniging een blijvende stimulans voor de schutterij moge zijn.
Schutterij "Sint-Martinus"
2003


Jaak was als jonge gast één van de oprichters van de carnavalsvereniging “De Ertesjieters”. Zijn roots lagen in de jeugdclub Obelix, de pioniers van de huidige carnavalsbeweging. Hij heeft mee de eerste drie prinsen helpen kiezen. Door zijn ervaring in het bankwezen werd hij prompt benoemd tot penningmeester van de ertesjieters. Ook de fanfare en de volleybal zagen heil in deze gast en haalden hem als penningmeester binnen. Hij werd zowat de rijkste penningmeester van het dorp. Tot op heden, en dat al meer dan twintig jaar, zet hij zich in voor deze verenigingen. Zijn werk beperkt zich momenteel alleen tot het beheren van de kassa’s. Voor al die tijd die Jaak in deze verenigingen steekt en nog zal steken werd hij in 2002 gedecoreerd met de Goaje Ert.
Jaak Hawinkel
2002


De eerste gouden ert van de 21ste eeuw ging deze keer naar iemand die voor Kessenich, in het algemeen, doch zeker voor het carnaval in bijzonder, heel veel gedaan heeft. Jaak Verstraeten was de uitverkorene. Jaak lag mee aan de basis van het ontstaan van het Kessenicher carnaval. Na het derde bestaansjaar van de raad van elf wilde hij kost wat kost deel uitmaken van deze groep. Nu staat hij voor de aanvang van zijn 2 x 11de lidjaar. Jaak heeft zich niet alleen ingezet voor het carnavalswezen, tal van andere verenigingen konden ook op hem rekenen, zoals de wielerclub, Ter Eiken en de organisatie van KerkKes 100. Voor het carnaval betekent Jaak heel veel, hij zorgt voor de Public Relations, hij is organisator van de geweldige stoet en niet te vergeten schrijft hij ook nog eens voor de plaatselijke carnavalskrant “De Ertesjieter”. Een duivel doet al en zodoende is deze gouden ert dubbel en dik verdiend.
Jaak Verstraeten
2001


Hij was de jongste (22 jaar) prins die de Ertesjieters ooit hadden, trad ieder jaar op op de zitting en is nu nog ieder jaar in een of andere gedaante terug te vinden in de Ertesjietersstoet. Hij was oprichter en 12 jaar lang hoofdredacteur van het cultureel tijdschrift Ter Eiken In die hoedanigheid vond hij dat er een bijzondere bijdrage moest gebeuren aan de eerste carnavalstoet: een extra carnavalseditie van Ter Eiken die al spoedig uitgroeide tot een echte carnavalskrant: De Ertesjieter. Bij het verschijnen van de 20ste editie van deze krant mocht Jan de gouden ert in ontvangst nemen.
Jan Lamberigts
1998


Een afspraak binnen de carnavalsvereniging is dat de gouden ert niet wordt toegekend aan actieve polletiekers. Albert Rutten kreeg de onderscheiding dan ook pas nadat hij de actieve politiek vaarwel gezegd had. Maar hij had ze dubbel en dik verdiend. Bijna 50 jaar lang heeft hij zich met hart en ziel ingezet voor de mensen van Kessenich. Hij was bijna 25 jaar burgemeester van Kessenich (in november 1946 werd hij met zijn 29 jaar de jongste burgemeester van België), 6 jaar schepen van de fusiegemeente Kinrooi en nog ettelijke jaren raadslid. Hij is de eerste geweest die een grindbelasting invoerde. En als hij van één ding spijt heeft dan is dat dat hij indertijd de strijd verloren heeft om de fusiegemeente de naam Kessenich toe te kennen. “Het dorp met de rijkste geschiedenis verdiende het veel meer dan Kinrooi, zijn naam te geven aan de fusie” aldus Albert Rutten. Geen enkele Kessenichenaar die hem zal tegenspreken.
Albert Rutten
1995


Eind jaren ’60 was Frans Parren de redder in nood om de KLJ in leven te houden. Hij stond mee aan de wieg van de jeugdraad in Kessenich en zette zich met de werkgroep “natuur”, samen met de aktiegroep Vijverbroek, in voor het behoud van het groen. Zijn inzet voor kerk en dorp begon reeds in 1978: het jaar van het dorp. In hetzelfde jaar was hij ook al redactielid van het cultureel tijdschrift Ter Eiken waar hij later hoofdredacteur van werd. En toen Kestepabro (KESsenich STEunt PAter BROuns) boven het doopvont gehouden werd, was Frans er ook weer bij. Voor al die verdiensten kreeg hij door vorst Ivo I de gouden ert overhandigd.
Frans Parren
1994


Als rijkswachtcommandant was Werner Smet gekend in heel de gemeente en ver daarbuiten. De gouden ert kreeg hij evenwel niet voor de processen-verbaal die hij uitschreef. Wel voor zijn vele andere verdiensten: 10 jaar lang was hij voorzitter van de VVV-infodienst, van in 1979 was hij lid en secretaris van de heemkundige kring. Tal van boeken en boekjes verschenen van zijn hand: over de molens in onze gemeente, over kasteel Borgitter, over de kleine monumentjes, over 4 eeuwen schutterij, 80 jaar rijkswacht, 90 jaar douane, …. Verder was hij ook actief bij de tentoonstellingen “kieke noa vreuger”, bij de bergfeesten, de opgravingen en de restauratie van de Berg. Meer dan reden genoeg om deze verdienstelijke man te bekronen met de gouden ert, de elfde in de rij.
Werner Smet
1993


Normaal wordt de gouden ert uitgereikt door de vorst. In 1991 mocht prins Rob I de hoogste carnavalsonderscheiding uitreiken om de eenvoudige reden dat vorst Zjak I zelf de gehuldigde was. Jacky Gielen begon zijn carnavalscarrière als buutreedner. In 1981 verscheen hij als vorst op het podium. En in de 11 elf jaar dat hij als voornaamste Ertesjieter actief was kende de vereniging een hele bloei: er kwam een jeugdzitting en een prinsereceptie, de eigen carnavalsmunt “de ert” zag het levenslicht, de KSG-sticker werd uitgegeven, er verscheen een treintje dat na de stoet van café tot café trok, een muziekcassette werd uitgegeven, enz… Jacky bruiste van de ideeën. Nu nog steeds trouwens. Daarbij zullen velen hem blijven gedenken onder de leuze “met Zjak als vorst, lijd je nooit dorst”. Want in zijn kelder is de frigo altijd gevuld en ligt de wijn steeds drinkensklaar.
Jacky Gielen
1991


De sympathieke Lea Jaeken kreeg de gouden ert voor haar inzet binnen De Borg, het oude gemeentehuis van Kessenich dat tot vergaderlokaal werd omgebouwd. Jaarlijks vinden er meer dan 500 activiteiten plaats. En telkens moet men bij Lea passeren om de sleutel te halen en terug te brengen. Lea zorgde ook dat de frigo steeds op tijd gevuld was, zij controleerde alles, inde de gelden en zorgde dat de voorraadkelder gevuld bleef. Als het Kessenichse verenigingsleven zo goed floreert is dat voor een groot stuk aan haar te danken.
Lea Jaeken
1990


In het kader van het 11-jarig bestaan van de carnavalsvereniging werd een bijzondere gouden ert uitgereikt : eentje voor 4 personen tegelijk. De 4 zusters die op dat ogenblik nog in Kessenich waren, namen de hoogste carnavalsonderscheiding in ontvangst. Daarmee werd in feite een gans tijdperk van belangeloze inzet beloond. Toen het klooster nog in Kessenich was, draaide daar bijna het hele onderwijs op. Maar ook parochiaal hadden de zusters een hele voet in huis. Zuster Johan, zuster Juliette, zuster Marie-Jeanne en zuster Marie-Denise namen de gouden ert in ontvangst names alle zusters die in het verleden zo veel voor Kessenich betekend hebben.
Zuster Marie-Jeanne, Johan, Marie-Denise
1989


Clara Lamberigts werd gehuldigd voor een leven van inzet. In verscheidene verenigingen was ze actief: KVLV, Ziekenzorg, parochieraad, zangkoor,… Haar levenswerk was eigenlijk Familiehulp waaraan ze 32 jaar haar beste krachten gegeven heeft. Naast haar betaalde uren bij die organisatie werkte Clara onnoemelijk veel uren, avonden en dagen zonder vergoeding, maar met des te meer liefde en toewijding in ontriefde huisgezinnen en bij zieke mensen. En die inzet werd gehonoreerd met de gouden ert.
Claire Lamberigts
1988


Reeds lang voor er in Kessenich een carnavalsvereniging bestond speelde Pierre Rutten al met de boerenhofkapel in Thorn en op andere plaatsen in Nederland. In die periode begon hij ook de arrangeren en te componeren. Zijn eerste eigen schlager “gèf ôs get te drink” dateert van 1961. Via de kapel van de fanfare en de Beneluxkapel werd uiteindelijk de Ertesjieterkapel opgericht met Pierre als dirigent. Met vaste hand leidde hij de blaaskapel tijdens de zittingen. Daarnaast kwamen er jaarlijks enkele nieuwe schlagers uit zijn pen die door jong en oud steeds uit volle borst werden meegezongen. Een buitengewoon muzikale gouden ert dus.
Pierre Rutten
1986


Pierre Naus heeft het na veel stielen … en verschillende ongelukken gebracht tot een geslaagde zakenman. Hij was in Kessenich pionier op velerlei gebied: niet alleen bewees hij dat een schrijnwerker ook kon haarknippen en pinten tappen, hij toonde ook aan dat men het tot binnenhuisarchitect kan brengen ook al is men maar tot 13 jaar naar school geweest. Vooral was Pierre Naus een morele en steeds meer ook een financiële steun voor de verenigingen van Kessenich. Niemand deed ooit tevergeefs op hem beroep. Redenen genoeg om de gouden ert te mogen ontvangen.
Pierre Naus
1985


“Het meisterke” of “meister Kristje” was door iedereen in Kessenich gekend. 35 jaar lang heeft hij zich als onderwijzer toegewijd ingezet in de school van Kessenich. Daarnaast was hij actief in diverse organisaties van verschillende strekkingen: de kerkfabriek, de fanfare, de kantonnale muziekbond, het OCMW,… Voor al deze inzet kreeg Christ Gielen de gouden ert overhandigd door zijn zoon, vorst Zjak.
Christ Gielen
1984


Een gouden ert voor een gouden vrouw, zou je kunnen zeggen. Want inderdaad Maria Deben was 50 jaar lang vroedvrouw, “wiesvrouw” zoals wij in Kessenich zeggen. In al die jaren heeft ze heel wat kinderen op de wereld gezet: zo’n 3 dorpen als Kessenich alles samen. Daarnaast heeft ze steeds huis voor huis met goede raad en vooral daad geholpen zonder dat daar altijd een betaling voor in de plaats kwam. Kort voor ze de onderscheiding kreeg werd er bij haar een pace-maker ingeplant. Daarvan zei ze: “Het is wel even wennen met zo’n pace- maker. Ik wou dat het een peace-maker was.”
Maria Deben
1983


Hij was amper 14 jaar toen hij voor het eerst het kerkorgel bespeelde. En 65 jaar later deed Frits Haeldermans dat nog. Niemand was verwonderd dat de tweede gouden ert naar de “briljanten” koster ging. Want de sympathieke Frits stond niet alleen klaar voor de kerk, ook in het verenigingsleven was hij een graag geziene man. Bij ons weten heeft niemand ooit het briljanten kosterschap geëvenaard. Een unieke gouden ert, dus.
Frits Haeldermans
1982


De eerste gouden ert ging naar Piet Henkens, een Kessenichenaar die al vele jaren in Maaseik woont, maar wiens hart zeker nog in Kessenich is. Piet kreeg de hoogste carnavalsonderscheiding omdat hij via zijn vele artikels in kranten en weekbladen het Kessenich en zijn rijke verenigingsleven bekend maakte in de wijde omgeving. Maar vooral de uitgave van het boek “ de geschiedenis van Kessenich” gaf de doorslag bij het toekennen van de gouden ert. Dit meer dan 700 bladzijden dikke boek geeft zeer goed aan welk een belangrijke rol Kessenich in het verleden gespeeld heeft.
Piet Henkens
1981



  Release notes: 2016-10-12